Printer-friendly version Send to friend

Homeopatski pregled –Tatjana Karajanov

Homeopatija je holistički način lečenja čija je suština da pronadje takozvani homeopatski similimum koji će probuditi unutrašnjeg iscelitelja u čoveku i naštimovati celo biće da ponovo živi u svojoj izvornoj melodiji, tj. da uspostavi svoj težišni ton. To suštinski znači pružanje podrške vitalnoj sili – inteligentnoj energiji koju svako živo biće poseduje. Zbog toga homeopatija posmatra čoveka kao celinu držeći se jednog od svojih osnovnih postulata: Ne postoji lek protiv neke bolesti već lek za pacijenta koga je potrebno izlečiti.

Stručni homeopata zna da nijedna pojava u organizmu nije slučajna nego je ona deo dubokog unutrašnjeg procesa koji ima svoj apsolutni smisao i zato zaslužuje veliko poštovanje i razumevanje. Na primer, ako se pojavi ekcem na koži homeopatija ne pravi preparate koji će ga potiskivati nego će razumeti razlog zašto se taj ekcem pojavio i iz tog ugla će krenuti da podstiče vitalne snage organizma kako bi se same izborile sa problemom koji je nastao. Delovanjem na ekcem jakim medikamentima na bazi kortikosteroida, problem se samo potiskuje i poremećaj se manifestuje na dubljim nivoima organizma. Kod dece, potisnuti ekcem najčešće odlazi na respiratorni nivo i organizam deteta razvija stanje bronhitisa ili astme.

Dakle, homeopatija će podstaći samoizlečenje organizma koje se inače svakodnevno dešava. Ako posečemo prst on će vremenom sâm zarasti. Ako smo na emotivnom nivou doživeli neko razočarenje, vremenom ćemo se s tim pomiriti i to prevazići. Vitalna sila koja nas održava zdravim, u različitim kulturama poznata je kao ki, či, prana i dr.

Utemeljitelj homeopatije, nemački lekar i hemičar Samuel Haneman (Samuel Hahnemann, 1755-1843) nazvao ju je vitalnom silom. Zahvaljujući sve preciznijim instrumentima kojima se danas može izmeriti i najsitniji delić svemira, mnoga naučna istraživanja dokazuju i postojanje ove životne energije, tj. sile.

Haneman je ustanovio da svaki organizam poseduje neki odbrambeni mehanizam koji je odgovoran za održavanje ravnoteže između procesa koji nastoje da naruše red u organizmu i procesa koji nastoje da održe taj red. Ponekada se desi da se organizam „zaglavi“ u tom procesu samoizlečenja i ne uspeva sâm da se vrati u ravnotežu. To se dešava ako je naša isceljujuća snaga organizma (vitalna sila) blokirana ili oslabljena iz raznih razloga. U takvim slučajevima homeopatija pomaže tako što će „probuditi“ našu vitalnu silu i otkloniti blokade.

Pravci u kojima se kreće samoizlečenje nakon homeopatskog sredstva za homeopatiju poznati su na osnovu Heringovog Zakona holističkog izlečenja po kome se izlečenje uvek odvija u istom smeru. Konstantin Hering je bio student medicine početkom 19. veka koji je dobio zadatak da istraži homeopatiju kako bi opovrgao Hanemanovu teoriju homeopatskog izlečenja koju je izneo u knjizi Organon medicine. Nakon nekog vremena, uvidevši da su homeopatska načela zasnovana na prirodnim zakonima, Hering je odbio da uradi svoj zadatak. Kasnije je i sâm bio izlečen zahvaljujući homeopatiji što je dovelo do toga da i on postane homeopata.

Zahvaljujući Heringovim daljim istraživanjima na osnovu kojih je utvrdio putanje holističkog izlečenja, danas je poznat pravac kretanja simptoma nakon homeopatske terapije, što je svakom homeopati veoma bitno kako bi razumeo pacijenta u potpunosti. Jer, najveće znanje i iskustvo potrebno je upravo u praćenju odgovora vitalne sile pacijenta na homeopatsko sredstvo.

Čitajte više na: http://tatjanakarajanov.com/homeopatija/